http://www.maknews.com/forum/archive/the-macedonian-origin-of-clovio-t9244.html
I came across this interesting read. Enjoy.
Here is the link -
http://my.opera.com/ancientmacedonia/bl ... ml/1590657
Our public is little familiar that the famous renascence painter Giulio Giorgio Clovio, also known as Giulie Clovic, that by his origin was a Macedonian!
Actually his nickname was “the Macedonian” (Macedo), which speaks quite clearly origin of Clovic we will quote a world famous encyclopedia “Columbia” (The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition.Copyright © 2001 Columbia University Press), where under the title of Giulio Giorgio Clovio, we can read:
“Giulio Giorgio Clovio (1498-1578), an Italian illuminator, miniaturist and painter, also known under the name of “Macedo” or “the Macedonian” (Il Macedone), because of his Macedonian origin.
He studied in Rome with Giulio Romano and in Verona at Girolamo de Libri, from whom he learned illumination (…).”
The Macedonian ethnic origin of Giulio Giorgio Clovio is mentioned in the Catholic encyclopedia, were about this we can read:
“Giorgio Clovio, also known as Giulio Clovio was a famous Italian miniaturist, who by Visari was called “the unique” and “little Michelangelo”.
He was born in Grizani on the Croatian coast in 1498, and died in Rome in 1578.
His family originated from Macedonia and his original surname may have been Glovic” (The Catholic Encyclopedia, Volume IV, Copyright © 1908 by Robert Appleton Company Online Edition Copyright © 1999).
Before we can briefl y describe his biography, let us say something about his name and surname, which at a first glance may not look like a typical Macedonian one (especially the name Giulio).
But there is an explanation for this.
Firstly the name Giulio was not hi birth name, but he took this name as an adult, in honor of his teacher and friend Giulio Romano.
His real name was Giorgio, which can only be a Latinized form of the name Georgia (a common name in Macedonia).
It is the same with his (sort of ) surname, which in Croatia was called Clovic, but in Italy Clovio.
There is nothing strange about this.
Even today many Macedonians, who live abroad, face the need for a change in their names and surnames by the public there, that is with their adaptation to the linguistic norms of the
country of their residence.
So, Jovan in Australia becomes Jon, Petre becomes Pitter, Todorka becomes Dory etc.
What the original surname of this Macedonian painter is we can only speculate.
If the assumption raised in the Catholic encyclopedia that his name is Glovic, than maybe in it we can find something like a Macedonian root.
In continuance we will use his “Latinized” name Giulio Clovio, because for the longest period of his life he was called like that by his surrounding.
After he spent his early youth in Croatia, at age 18 he moved in Italy.
There he painted under the patronage of Cardinal Grimani.
In 1524 he left for the castle of the King of Bohemia and Hungary Lois the second, for whom he made the works “The Judging of Paris” and “Lucrecia”.
In 1526 he returned to Rome, and the year after that he fell under the influence of some kind of religious sect.
Then he changed his name to Giulio, as we said, in the honor and memory of his teacher Giulio Romano.
But, with the help of the cardinal Grimani, he later left the sect and in that period he painted some of his best works.
In 1538 he left for Venice, and in 1540 he was summoned to Rome by the Pope John the third from Portugal, who paid him 2.000 ducats for one psaltery.
In 1546 for the cardinal Kampegi, he painted 26 miniatures with biblical scenes.
His prayer book, which he made for cardinal Farneze, by the art critic Vazari, was called a “divine work”.
Clovio died in Rome and was buried in the church of “St. Peter” in Vinkoli.
The style of illumination of Clovio got supporters from all over Europe, who in later times imitated his craftsmanship.
Today a lot of people consider Clovio as the most important miniaturist of the XVI century.
During his life this famous Macedonian was in the company of some of the greatest painters of his time:
Michelangelo, Vizari, Karo, Kolona and many others.
He especially had friendly relations with El Greco, who was then a young man and who got his support for his painting.
One letter is preserved in that Giulio Clovio sent to cardinal Farneze, in which he on behave of El Greco asked the cardinal to help him while he was in Rome.
In 1571 El Greco painted the portrait of Clovio.
МАКЕДОНСКОТО ПОТЕКЛО НА КЛОВИО
Во нашата јавност малку е познато дека ренесансниот сликар Јулио Ѓорѓио Кловио (Giulio Giorgio Clovio), познат и како Јулие Кловиќ, по потекло бил Македонец!
Всушност, неговиот прекар бил "Македонецот" (Macedo), што доволно зборува за неговото етничко потекло.
Инаку, тој бил роден во Хрватска, но неговите родители биле Македонци, кои таму се доселиле од Македонија.
Неговото македонско етничко потекло е добро познато во светската јавност, иако некои хрватски учени го прикажуваат како Хрват (Маријана Вучиќ: "Giorgio Giulio Clovio -
Michelangelo of the Miniature" American Croatian Review, Year V, No. 1 and 2, June 1998, p. 51-52).
Како илустрација за македонското потекло на Кловиќ ќе наведеме цитат од светски познатата енциклопедија "Колумбија" (The Columbia Encyclopedia,Sixth Edition. Copyright © 2001 Columbia University Press), каде што во насловот Giulio Giorgio Clovio, читаме:
"Јулио Ѓорѓио Кловио (1498-1578), италијански илуминатор, минијатурист и сликар, познат и под името 'Македо' (Macedo) или 'Македонецот' (Il Macedone), поради своето македонско потекло.
Тој студирал во Рим со Јулио Романо и во Верона кај Џироламо де Либри, од кого ја научил илуминацијата (...).
Македонското етничко потекло на Јулио Ѓорѓио Кловио е спомнато и во Католичката енциклопедија, каде во врска со ова читаме:
"Ѓорѓио Кловио, познат и како Јулио Кловио бил славен италијански минијатурист, кој од страна на Вазари бил наречен 'уникатниот' и 'малиот Микеланџело'.
Се родил во Грижани на хрватскиот брег во 1498 година, а починал во Рим во 1578 година.
Неговото семејство потекнувало од Македонија и неговото оригинално презиме можеби било Гловиќ" (The Catholic Encyclo pedia, Volume IV, Copyright © 1908 by Robert Appleton Company Online Edition Copy right © 1999).
Пред накратко да ја опишеме неговата биографија, да кажеме нешто за името и презимето, кое на прв поглед можеби не изгледа типично македонско (особено името Јулио).
Но, за ова постои објаснување.
Како прво, името Јулио не било негово родено име, туку ова име тој го зел како возрасен, во чест на својот учител и пријател Јулио Романо.
Неговото вистинско име било Ѓорѓио, што може да биде само латинизирана форма на името Ѓорѓија (често име во македонскиот ономастикон).
Ист е случајот и со неговото (еден вид) презиме, кое во Хрватска било нарекувано "Кловиќ", а во Италија Кловио (Clovio).
Во ваквата појава нема ништо чудно.
И денес многумина Македонци, кои живеат во странство, се соочуваат со промена на нивните имиња и презимиња од страна на тамошната јавност т.е. со нивна адаптација кон јазичните норми на земјата во која престојуваат.
Така, Јован во Австралија станува Џон, Петре станува Питер, Тодорка станува Дори итн. Какво било вистинското македонско презиме на овој сликар останува да се претпоставува.
Доколку е вистинита претпоставката изнесена во Католичката енциклопедија дека неговото презиме било Гловиќ, тогаш можеби и во него може да се најде нешто налик на македонски корен.
Во продолжение ќе го користиме неговото "латинизирано" име Јулио Кловио, затоа што најдолгиот период од својот живот така го нарекувале во неговата околина.
Откако раната младост ја минал во Хрватска, на осумнаесет годишна возраст се преселил во Италија.
Таму сликал под патронат на кардиналот Гримани.
Во 1524 година заминал во дворецот на кралот на Боемија и Унгарија, Луј Втори, за кого ги изработил делата "Судењето на Парис" и "Лукреција".
Во 1526 година се вратил во Рим, а наредната година паднал под влијание на некаква религиозна секта.
Тогаш го про менил своето име во Јулио, како што рековме, во чест и спомен на неговиот учител Јулио Романо.
Но, со помош на кардиналот Гримани, подоцна ја напуштил сектата и во тој период ги насликал некои од своите најпознати дела.
Во 1538 година заминал за Венеција, а во 1540 година бил повикан во Рим од папата Павле Трети.
Добил нарачка и од кралот Филип Втори да го наслика животот на неговиот татко Чарлс Петти, во дванаесет сцени.
Сликал и за Џон Трети од Португалија, кој му платил 2.000 дукати за еден псалтир.
Во 1546 година за кардиналот Кампеџи насликал 26 минијатури со библиски сцени. Неговиот молитвеник, кој го изработил за кардиналот Фарнезе, од страна на ликовниот критичар Вазари, бил наречен "божествено дело".
Кловио починал во Рим и го погребале во црквата "Свети Петар" во Винколи.
Стилот на илуминација на Кловио добил поддржувачи ширум Европа, кои во подоцнежните времиња го имитирале неговото сликарство.
Денес многумина Кловио го сметаат за најзначаен минијатурист од XVI век.
Во текот на својот живот овој славен Македонец се дружел со најголемите сликари од неговото време: Микеланџело, Вазари, Каро, Колона и други.
Посебни пријателски односи одржувал со Ел Греко, кој тогаш бил млад и кој ја добил неговата поддршка за своето сликарство.
Зачувано е едно писмо кое Јулио Кловио му го испратил на кардиналот Фарнезе, во
кое се заложил кардиналот да му помогне на Ел Греко да се снајде во Рим.
Во 1571 година Ел Греко го насликал портретот на Кловио.