Are we all deluding ourselves here (myself includedl) in thinking that this oxymoronic (in the sense that the two treasonous political parties - DPMNE and SDSM - that were united when in the first place they ceded sovereignty of Struga and Kicevo, and much more to boot, to the UCK/Ghegs are now going to be the saviours) situation is something positive? Some may argue that DPMNE under Gruevski opposed the territorial division in 2004 but I am no so sure how much validity that has/had since they signed and ratified the FA, which clearly had all that has come on its agenda.
Here is an interesting article on this issue from Biljana Vankovska:
Битката за Кичево
Нели е спротивно на филозофијата на човековите права да се бара од кандидатите уште пред изборите да ја декларираат етничката припадност (поради Бадинтер)? Но еднакво лицемерно е сега, по 12 години уставно втемелена поделба, која се третира како светиња, да се кука поради преседанот кај Македонците за она што кај Албанците е одамна практика....
.....Мнозина ќе го осудат овој став како дефетистички и немакедонски, ама битката за Кичево е задоцнета, па и бесмислена. Од моментот на исцртување на општинските граници по етнички клуч, секоја изборна битка на локално ниво престана да има врска со демократијата, уште помалку со селекција на поквалитетен градоначалник и советници. „Од кал да е, ама наш да е“ е парола на денот. Бидејќи мнозина страдаат од кратко помнење, да се потсетиме: Струга и Кичево беа клучните точки околу кои цели 40 дена зад затворени врати преговараа СДСМ и ДУИ во 2004 година, и тоа како партнери во владина коалиција. На крајот Бучковски со спортски жаргон соопшти (ние, Македонците) „изгубивме со 3:0“. Прашан да дообјасни зошто натпреварот бил предаден, претседателот Црвенковски рече „да се боревме, ќе изгубевме со 5:0“......
....Тогашната опозиција [DPMNE na Gruevski] реагираше, ама млако. Кога дојде на власт со истиот коалициски партнер (бидејќи ДУИ е константата, а со партиите од македонскиот блок игра симултанка и ги менува) - не само што не се ни обиде да направи измени на законот, кој предвидуваше стапување во сила на новите граници на Кичево токму од 2013-та, туку уште и се согласи на проширена амнестија, која ги опфати и осомничените/обвинетите за воени злосторства.
Откако почна да се шушка за можна етничка коалиција, ама кај Македонците, духовите се вознемирија, особено кај оние што се беа заиграле „фашисти“ и „отпораши“. Да, спасот за оваа држава лежи во граѓански опции и листи, на кои нема да биде важно кој со какво етничко потекло е, ама... Ама, тоа е невозможно во постохридска Македонија! Навистина е трагикомично да се гледаат оваа непринципиелна коалиција и примирјето по етничка основа, на оние што два месеца нѐ држеа во заложништво.
Трагикомично е што во сојуз влегуваат партиите што овозможија Кичево и Струга да станат доминантно албански општини. Од граѓански аспект, ужасна е помислата дека ги спојува заедничкиот страв од Албанците или можеби само заедничката желба да се прикажат како големи Македонци пред гласачите....."
Авторката е универзитетска професорка
Автор: Билјана Ванковска
http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=3111394626&id=13&prilog=0&setIzdanie=22826
Last edited: