• Welcome to the new Macedonian Truth Forum. All posts, members and private messages have been moved over from the old forum.

    Passwords from the old forum could not be carried over, so please use Forgot your password? to set a new one. The reset link is emailed to the address on your account.

  • Rules and Regulations at the forum of the Macedonian Truth Organisation (MTO)

    (1) The national-ethnic and cultural-linguistic identity of the Macedonian people is historically Macedonian, and derives its character from the native, indigenous and geographic homeland of the Macedonians, which is called Macedonia. To ensure that their human rights, integrity and heritage are appropriately respected, the only nouns and adjectives acceptable when reference is made to the above character and identity markers is Macedon, Macedonia, Macedonian and Macedonians.

    (2) The nation-state of the Macedonian people is the Republic of Macedonia, and is to be referred to by this official title so long as the 'republic' prefix is consistently applied to other states. Alternative references are the Macedonian Republic, or simply, Macedonia.

    (3) The 'ethnic' prefix is only acceptable for Macedonians in cases where differentiation is specifically required - so long as it is in context and consistent where it concerns its application to other ethnic groups.

    (4) Should any other differentiation be specifically required, the names of other ethnic groups that reside with Macedonians in either the Republic of Macedonia or the occupied Macedonian regions in Greece, Bulgaria, Serbia or Albania, are to be given a prefix.

    (5) Negating the identity, language and culture of the Macedonian people by deliberate avoidance of the terms Macedonia, Macedonian and Macedonians, or by any other means, is not permitted.

    (6) Systematic anti-Macedonian propaganda and rhetoric are not permitted.

    (7) Threads irrelevant to the Macedonian Cause, the community at the Macedonian Truth Organisation or the Macedonians in general may be considered as spam or not in the spirit of the forum. In such cases they are not permitted.

    (8) Continual posting of messages in threads with the sole purpose of deviating from the initial topics with the use of unrelated and unnecessary information is not permitted.

    (9) All posts, external articles, reports, etc that are cited in languages other than Macedonian or English, must be accompanied with a translation in one or both of the said languages.

    (10) Despite the possibility of some conversations and debates becoming heated, extreme abuse and/or racism, vulgar language and/or terminology, threats, revelation of personal information about others, harassment, and other such behavior will not be permitted. If deemed necessary all relevant information including member details will be reported to the appropriate authorities for investigation which may result in legal action.

    (11) Threads that are created must have a summary of a topic or excerpt of an article found in pertinent link(s) that have been included. One line threads will be considered unaccetable spam and are therefore not permitted.

    (12) Compulsive and deliberate lies, irrespective of the topic, are not permitted.

    (13) Any symbols or avatars found to be perceived as offensive to Macedonians are not permitted.

    (13) Any explicit or extreme material is not permitted.

    Failure to adhere to the above rules and regulations will result in a ban after 3 breaches. This may be reconsidered in some cases should the circumstances be of an unorthodox nature and/or require special consideration. To assure an effective deterrent against an individual or individuals with the sole purpose of causing dissent through spamming, racism or other improper means, the above rules will be strictly enforced.

    The MTO administration will monitor all discussions as reasonably practical and reserve the right to remove any post and/or member from the forum, and update the rules and regulations as required. Members are encouraged to immediately report any post and/or member to the MTO administration if they feel that these rules have not been abided by.

    The views expressed on this forum are those of the individuals. The only official representation of the MTO is made by the "Macedonian Truth Organisation (Site Owner)" username, and no other.

  • Macedonian Cause

    The Macedonian Truth Organisation calls on God in Heaven to protect, bless and guide the endeavour it is committing to undertake, and that is to work towards:

    Securing Macedonia as a free, independent and democratic republic in which sovereignty lies with the Macedonian citizens; as the nation-state of the Macedonian people in which they can preserve their culture, language and identity; as a state in which the Macedonian language and culture form the basis of public life and act as important unifying elements of Macedonian society; as the home of all its citizens to which it guarantees and obliges their inalienable natural rights and corresponding responsibilities;

    The acknowledgment as self-evident and irrefutable the existence of the:

    1) Indigenous, ethnonational name of Macedonia;
    2) Macedonian people, language and identity;
    3) Macedonian culture, symbols and folklore;
    4) Macedonian ancestry, heritage and history in its entirety; and
    5) Macedonian Orthodox Church;

    Securing recognition by the International Community of the tragedies endured by the Macedonian people, of the division of Macedonia with the signing of the Treaty of Bucharest on August 10, 1913, and the genocide committed against the Macedonian people at the hands of the Greek, Bulgarian and Serbian states and their respective churches during the 19th and 20th centuries;

    Ensuring that the Interim Accord is declared ‘null and void’ and that all constitutional provisions, acts, commitments, agreements, legislation, regulations, policies or programs emanating from, supporting or consequential to the Interim Accord are also declared ‘null and void’, including the use of any symbols and the completion of any acts imposed by, or originating from, the Interim Accord.

    Ensuring that the Framework Agreement is abolished and that all constitutional provisions, acts, commitments, agreements, legislation, regulations, policies and programs emanating from, supporting or consequential to the Framework Agreement are also abolished and replaced by a framework of constitutional and statutory law based on inalienable natural rights and corresponding responsibilities and universally codified human rights mechanisms.

    Securing the abolishment of any existing constitutional provisions, acts, agreements, legislation, regulations, policies and programs that discriminate against the Macedonian people, in any international organisation or any of the countries of the International Community where such constitutional provisions, acts, agreements, legislation, regulations, policies and programs exist, and thereby ensuring the freedom for Macedonians to exercise their inalienable natural rights and fulfil their corresponding responsibilities, and practice their culture, language and religious faiths in all the countries of the International Community without hindrance;

    The empowerment of Macedonians to undertake a moral revolution and to instil and/or reinvigorate within themselves a deep-rooted national, cultural, linguistic and historical dignity and a commitment to the exercise of freedom based on inalienable natural rights and corresponding responsibilities;

    The recognition of the Macedonian minorities in the neighbouring states of Macedonia as well as the respect for the inalienable rights and freedoms of the Macedonian minorities, as provided for by natural law and as codified by the United Nations Charter, the Universal Declaration of Human Rights and other universally codified human rights mechanisms;

    The full and unreserved respect of, and the support for, the rights of all people of non-Macedonian descent living in Macedonia and around the world, who share a reciprocal full and unreserved respect for the Macedonian people, their homeland and their state;

    The cultural unification and solidarity of the Macedonian people living in all parts of historical Macedonia and adjacent territories, as well as Macedonians throughout the world;

    The unity of all Macedonians on the principles, objectives and achievement of the Macedonian cause as defined by this declaration.

Вашингтон и македонското прашање пред 40 г&#10

DedoAleko

New member
Вашингтон и македонското прашање пред 40 г&#10

Вашингтон го „решавал“ македонското прашање уште пред четириесет години

Македонско-бугарските односи речиси секојдневно се заплеткувале во американската дипломатска мрежа и во почетокот на 70-тите години од минатиот век, кога тогашниот американски амбасадор во Белград, Малком Тун, добил многу интересна информација во врска со Македонија

Викиликс објави нови дипломатски преписки
Неверојатна сличност може да се воочи во формулациите, позиционирањата и во начинот на комуникација меѓу дипломатите од соседните земји и од големите светски сили, какви што се САД и Русија, во врска со „македонското прашање“, кои и пред 40 години ги следеле тенденциите околу судбината на Македонија. Објавата на новите преписки во рамките на американската дипломатска мрежа за периодот од почетокот на 70-тите години на минатиот век од страна на Викиликс донесе информации на кои ако им се тргнат датумите и имињата, слободно можат да се уфрлат во денешниот дипломатски циркулар и воопшто да не се воочи разликата.
Американската дипломатија, според преписките, и пред 40 години била доста заинтересирана за Македонија и за нејзините релации со соседните земји, пред сѐ со Грција и со Бугарија. Иако во рамките на моќната СФРЈ, Македонија и тогаш беше изложена на речиси секојдневните „удари“ од страна на Атина и на Софија, а американските дипломати крајно трпеливо и истрајно се обидуваа да ги разберат сложените меѓусоседски односи и релации во, за нив, тогаш мошне значајната Југославија.

Тогашниот американски амбасадор во Белград, Малколм Тун, кој стапи на функцијата веднаш по првата посета на еден американски претседател на Југославија, Ричард Никсон во 1970 година, важеше за релативно смирен и сериозен дипломат. Но никогаш не се дозна зошто Тун, кој дојде во Белград во 1971 година, ненајавено беше повлечен во 1975 година. Сепак, неговите преписки со преостанатите американски дипломати во светот не останаа тајна.

Улогата на САД

Според новата објава на Викиликс, Малколм Тун на 14 март 1973 година од Италија, меѓу другото, добил многу интересна информација во врска со Македонија.

„Добивме извештај од италијанската амбасада во Софија, во кој се укажува на значајна промена во бугарската позиција во однос на македонското прашање. Според извештајот, францускиот амбасадор му кажал на италијанскиот амбасадор дека, следејќи ја посетата на југословенскиот партиски лидер Стане Доланц на Софија, слушнал дека Бугарите се откажуваат од ставот дека Македонија е дел од Бугарија и прифаќаат дека таа е посебна нација со сопствен јазик. Дополнително, Бугарите кажуваат и дека сите Македонци можат да се идентификуваат со македонската република во Југославија“.

Инаку, Словенецот Стане Доланц беше тогашен член на извршниот одбор на централниот комитет на Комунистичката партија на Југославија, а подоцна и член на претседателството на СФРЈ, една од ударните тупаници на социјализмот, еден од најдоброинформираните луѓе во државата, можен наследник на Тито и можеби последен „титоист“, кој почина во Словенија, во 1999 година.

Изненаден од таквиот пресврт, Тун веднаш го повикал на разговор Македонецот Димче Беловски, тогаш член на претседателство на СКЈ и пратеник во сојузното собрание, а во втора половина од 1970-тите и југословенски амбасадор во САД, кој почина во 2010 година.

Па така, на 20 март 1973 година американскиот амбасадор во Белград забележал: „Членот на Президиумот на СКЈ и шеф на интернационалната комисија на СВАП, Димче Беловски, неодамна му кажал на амбасадорот дека посетата на Доланц на Софија всушност откри дека нема промени во бугарскиот став во однос на македонското прашање“. Според она што Беловски наводно му кажал на Тун, „посетата била успешна со тоа што им овозможила на Југословените да го презентираат ставот на Владата на СФРЈ за Македонија и за други проблеми на високо ниво“.

Од ова произлегува дека Беловски ја негирал претходната информација за она што како ветување го добил Доланц во Софија.

Сепак, во дописот што на 9 април 1973 година бил пратен од Софија се вели дека „бугарскиот претседател Тодор Живков го испратил на дипломатска служба дури во Аргентина, Христо Стојчев, претседател на Славјанскиот комитет и член на ЦК на БКП од 1958 до 1971 година“. Ова информација во извештајот се оценува „како отстапка на Живков кон Југословените затоа што комитетот на Стојчев служеше како примарен инструмент во борбата за придобивање на прекуморските, македонски Бугари“.

Малколм Тун / Стане Доланц

Депеши од Белград

Дека проблемите меѓу Скопје и Софија остануваат, сепак, на крајот потврдува депеша испратена од Белград само неколку дена по 2 август, Илинден, истата година, а се однесува на прославата на 70-годишнината од Илинденското востание и на говорот на македонски функционер Милан Панчевски на Мечкин Камен пред 12.000 славеничка публика.

За потсетување, Милан Панчевски беше висок партиски функционер во Македонија, како и последен претседател на претседателството на Централниот комитет на СКЈ сѐ до 1990 година.

Тун го пренесува неговиот говор: „Периодот кога Бугарија ја контролирала македонската територија, за време на бугарската окупација, под германскиот патронат, беше последната окупација кога Македонците се најдоа под репресија…“

Потоа, како што известил Тун, „Панчевски објаснува како македонскиот народ со помош на КПЈ, водена од Тито, му стави крај на надворешното мешање и на обидите за одвојување на македонската партиска организација од југословенската (КПЈ)…“

Оцената на американскиот амбасадор е дека „тоа нема да придонесе за смирување на долготрајните несогласувања во однос на македонското прашање со Бугарија“.

Амбасадорот забележал и дека белградска „Борба“ не ги пренесува овие боцкави зборови, а дека „Политика“ донесува подолга верзија од приказната на „Танјуг“. Тун заклучува дека „Борба“ внимателно известува, веројатно поради извештајот од пријателскиот разговор помеѓу Доланц и бугарскиот партиски лидер Цолов.

Набргу потоа следува нов пресврт и дилема за дипломатите.

Од американски дипломат во Солун на 27 септември 1973 година е испратена информација дека грчкиот весник „Македонија“ на насловната страница, врз основа на извештајот на Ројтерс, индицира дека СССР ја признава спорната територија како дел од Југославија. Насловот, според извештајот, укажувал дека „Кремљ зазел позиција во врска со Македонија во полза на Југославија“. Во извештајот се објаснува дека во текот на посетата на тогашниот советски лидер Леонид Брежњев на Југославија во 1971 година, тој не го посетил Скопје, но дека посетата на советскиот премиер Алексеј Косигин на македонската престолнина индицира промена во ставот на СССР. Коментарот на американскиот дипломат е дека „важното третирање на извештајот на ’Ројтерс’ го рефлектира постојаниот висок интерес во Солун за македонското прашање“.
Ден потоа и од Белград стигнува видување на новонастанатата ситуација. Амбасадорот Тун забележал: „Добро публицираната еднодневна посета на Косигин на Македонија беше експлоатирана од сите аспекти од југословенската страна во препукувањето со Бугарија во врска со македонското прашање, а како што и солунскиот весник ’Македонија’ наведува, Југословените не покажаа колебливост да ја валоризираат посетата како демонстрација на советското прифаќање на Македонија како дел од југословенската федерација“.

Амбасадорот нотирал и дека „во предвечерието на посетата на Косигин, од ’Танјуг’ е направен избор од странски печат, со што за ова се шпекулира како за остварување на југословенската цел“, а потоа и детално го опишува престојот на Косигин во Скопје.

„Македонскиот претседател на Собранието, Никола Минчев, му беше домаќин на Косигин од Советскиот Сојуз и во здравицата потсети како Македонците, заедно со другите југословенски народи, се бореле против фашизмот во Втората светска војна, остварувајќи ја националната слобода и бранејќи го правото на еднаков развој во рамките на Југославија. Косигин во одговорот го пофали македонскиот прогрес во трансформација од заостаната аграрна земја во развиена социјалистичка република…“

Коментарот на Тун беше: „Југословенските мотиви во сето ова се очигледни, но се поставува прашањето зошто Советите беа волни да се вклучат во тоа со ризик да ги иритираат Бугарите. Изгледа јасно дека Советите, во моментов, попуштаат во однос на минатото и им се приспособуваат на Југословените, гледајќи на ова, во полза на своите долгорочни и краткорочни цели. Имајќи ја предвид специјалната природа на бугарско-советските односи, се претпоставува дека Советите процениле дека тие можат да претрпат неколку удари без поголема штета“.

Скопје се спомнува 562 пати во американските депеши во период од 1973 до 1977 година
Уште во 70-тите бил во игра договор меѓу Макеdoниjа и Бугариjа
Интересен детаљ што се провлекува низ повеќето депеши, но кој никаде не е целосно објаснет, е дека Софија уште тогаш од југословенските власти барала со Скопје да се потпише таканаречен „договор за културна соработка“. Тоа, исто така, е прашање, што на некој начин, и денеска е актуелно во македонско-бугарските односи.

izvor: http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=41213845352&id=9&prilog=0&setIzdanie=22854
 
Ushte eden tekst na ovaa tema (so linkovi od korespondencijata vo izvorniot tekst) :

Светската дипломатија и во седумдесеттите се занимавала со Македонија, грција и бугарија

Читајќи ги доверливите телеграми на амбасадата на САД во СФРЈ, во Белград, од седумдесеттите години, се гледа дека американските дипломати известуваат за македонското прашање како за сѐ уште горливо и чувствително прашање. И тогаш главните причинители за чувствителноста на тоа прашање беа Бугарија и Грција. Новата тура објавени доверливи документи на американската дипломатија открива со какво внимание таа го следела и известувала за македонското прашање.

ТАНЈУГ ја омекнувал Нова Македонија

Од овие телеграми дознаваме дека и во седумдесеттите години од минатиот век проблемите со македонското прашање, со македонското малцинство во Бугарија и Грција, со нивното непризнавање на македонскиот ентитет е буквално исто како и денеска. Она што се гледа од многубројните телеграми е дека југословенската дипломатија била многу внимателна во однос на третирањето на ова прашање, кое секогаш се третирало во однос на вкупните односи со Бугарија, Грција и со Советскиот Сојуз. Тоа обично значело и затскривање и подзаборавање на ова прашање поради добрата билатерална комуникација со другите држави.

На пример и во тоа време (1975) имало некаква грчко-бугарската спогодба „за непостоење на македонското прашање“, што предизвикало многу остар коментар во весникот „Нова Македонија“, кој бил пренесен од југословенската државна агенција ТАНЈУГ, но во многу поблага форма, забележале американските дипломати во Белград. Оваа спогодба била оценета како можна бариера за развојот на довербата и соработката на Балканот.

Во тоа време регистрирана е и посетата на Караманлис на Софија и заедничкиот нивен заклучок дека нема малцински проблеми.

САД известувале и за Венко Марковски

Телеграмите на амбасадата на САД во Белград го третираа дури и
Венко Марковски
прашањето на Венко Марковски, македонски поет, протеран од Македонија и пребеган во Бугарија, каде што станува „социјалистички херој на трудот“. Во извештаите на ТАНЈУГ се напоменува дека Бугарите заборавиле да кажат дека Марковски бил протеран од Југославија поради антидржавни активности и дека човекот лесно го менува неговото национално чувство и политичка ориентација. За ТАНЈУГ играта на Бугарија со Марковски всушност е само продолжување на фаворизирањето на југословенските емигранти информбировци што имаат „исклучителна улога во бугарскиот политички живот“.

На ова се додава и заклучокот на странски дописници дека Бугарија ваквите потези обично ги прават во координација со надворешната политика со Советскиот Сојуз, што може да ги ослаби инаку добрите југословенско-советски билатерални односи.

Колишевски од Кичево ги испровоцирал Бугарите

На американските дипломати не им промакнал и митингот во Кичево по повод 11 Октомври, во 1973 година на кој пред 70 илјади народ Лазар Колишевски, тогашниот член на претседателството на СФРЈ, го покренал македонското прашање. Колишевски рече дека и 30 години по создавањето на Социјалистичка Република Македонија и општата афирмација на македонскиот народ, нашите соседи уште не негираат. Македонското прашање не е само територијално, како што сакаат да кажат нашите соседи. Тоа е и национално прашање. Таквите гледишта всушност значат заживување на старите територијални аспирации карактеристични за буржујските балкански политики што во денешни услови всушност значат напад на територијалниот интегритет на социјалистичка Југославија и основа за негирање на националната самобитност и ограничување на правата на македонското национално малцинство во овие земји.“ Колишевски во говорот додал дека европските земји овие прашања ги решаваат со давање поголеми права за националните малцинства што носи стабилни односи, а овој пристап не треба да го исклучи и нашиот сосед Бугарија и другите наши соседи. Според весникот Борба, Колишевски во својот говор потсетил на одлуката на основачот на бугарскиот комунизам, Георги Димитров, за откажувањето од бугарската буржујска политика и за објавената војна на бугарскиот национализам.


Лазар Жерновски
Американците овој говор на Колишевски го оцениле како силен антибугарски настап и истакнувањето на македонското прашање го квалификувале како директна провокација упатена кон Бугарија.


Од депешите се гледа и чувствителноста на Грција по пробата на САД да отворат информативен центар во Скопје (1973). Очигледно е дека на оваа тема имало грчко-американски контакти, а од една од нив се гледа дека САД ветува дека овој центар ќе биде само од информативен и образовен карактер. Сепак, на крај заради чувствителните односи со Југославија и со Грција, САД одлучува да го одложи отворањето на нивниот информативен центар во Скопје.

Се ова се случува во седумдесеттите години од минатиот век. Четириесет години потоа, денес, речиси се е исто. До кога?

izvor: http://www.mkd.mk/makedonija/politi...esettite-se-zanimavala-so-makedonija-grcija-i
 
Back
Top