• Welcome to the new Macedonian Truth Forum. All posts, members and private messages have been moved over from the old forum.

    Passwords from the old forum could not be carried over, so please use Forgot your password? to set a new one. The reset link is emailed to the address on your account.

  • Rules and Regulations at the forum of the Macedonian Truth Organisation (MTO)

    (1) The national-ethnic and cultural-linguistic identity of the Macedonian people is historically Macedonian, and derives its character from the native, indigenous and geographic homeland of the Macedonians, which is called Macedonia. To ensure that their human rights, integrity and heritage are appropriately respected, the only nouns and adjectives acceptable when reference is made to the above character and identity markers is Macedon, Macedonia, Macedonian and Macedonians.

    (2) The nation-state of the Macedonian people is the Republic of Macedonia, and is to be referred to by this official title so long as the 'republic' prefix is consistently applied to other states. Alternative references are the Macedonian Republic, or simply, Macedonia.

    (3) The 'ethnic' prefix is only acceptable for Macedonians in cases where differentiation is specifically required - so long as it is in context and consistent where it concerns its application to other ethnic groups.

    (4) Should any other differentiation be specifically required, the names of other ethnic groups that reside with Macedonians in either the Republic of Macedonia or the occupied Macedonian regions in Greece, Bulgaria, Serbia or Albania, are to be given a prefix.

    (5) Negating the identity, language and culture of the Macedonian people by deliberate avoidance of the terms Macedonia, Macedonian and Macedonians, or by any other means, is not permitted.

    (6) Systematic anti-Macedonian propaganda and rhetoric are not permitted.

    (7) Threads irrelevant to the Macedonian Cause, the community at the Macedonian Truth Organisation or the Macedonians in general may be considered as spam or not in the spirit of the forum. In such cases they are not permitted.

    (8) Continual posting of messages in threads with the sole purpose of deviating from the initial topics with the use of unrelated and unnecessary information is not permitted.

    (9) All posts, external articles, reports, etc that are cited in languages other than Macedonian or English, must be accompanied with a translation in one or both of the said languages.

    (10) Despite the possibility of some conversations and debates becoming heated, extreme abuse and/or racism, vulgar language and/or terminology, threats, revelation of personal information about others, harassment, and other such behavior will not be permitted. If deemed necessary all relevant information including member details will be reported to the appropriate authorities for investigation which may result in legal action.

    (11) Threads that are created must have a summary of a topic or excerpt of an article found in pertinent link(s) that have been included. One line threads will be considered unaccetable spam and are therefore not permitted.

    (12) Compulsive and deliberate lies, irrespective of the topic, are not permitted.

    (13) Any symbols or avatars found to be perceived as offensive to Macedonians are not permitted.

    (13) Any explicit or extreme material is not permitted.

    Failure to adhere to the above rules and regulations will result in a ban after 3 breaches. This may be reconsidered in some cases should the circumstances be of an unorthodox nature and/or require special consideration. To assure an effective deterrent against an individual or individuals with the sole purpose of causing dissent through spamming, racism or other improper means, the above rules will be strictly enforced.

    The MTO administration will monitor all discussions as reasonably practical and reserve the right to remove any post and/or member from the forum, and update the rules and regulations as required. Members are encouraged to immediately report any post and/or member to the MTO administration if they feel that these rules have not been abided by.

    The views expressed on this forum are those of the individuals. The only official representation of the MTO is made by the "Macedonian Truth Organisation (Site Owner)" username, and no other.

  • Macedonian Cause

    The Macedonian Truth Organisation calls on God in Heaven to protect, bless and guide the endeavour it is committing to undertake, and that is to work towards:

    Securing Macedonia as a free, independent and democratic republic in which sovereignty lies with the Macedonian citizens; as the nation-state of the Macedonian people in which they can preserve their culture, language and identity; as a state in which the Macedonian language and culture form the basis of public life and act as important unifying elements of Macedonian society; as the home of all its citizens to which it guarantees and obliges their inalienable natural rights and corresponding responsibilities;

    The acknowledgment as self-evident and irrefutable the existence of the:

    1) Indigenous, ethnonational name of Macedonia;
    2) Macedonian people, language and identity;
    3) Macedonian culture, symbols and folklore;
    4) Macedonian ancestry, heritage and history in its entirety; and
    5) Macedonian Orthodox Church;

    Securing recognition by the International Community of the tragedies endured by the Macedonian people, of the division of Macedonia with the signing of the Treaty of Bucharest on August 10, 1913, and the genocide committed against the Macedonian people at the hands of the Greek, Bulgarian and Serbian states and their respective churches during the 19th and 20th centuries;

    Ensuring that the Interim Accord is declared ‘null and void’ and that all constitutional provisions, acts, commitments, agreements, legislation, regulations, policies or programs emanating from, supporting or consequential to the Interim Accord are also declared ‘null and void’, including the use of any symbols and the completion of any acts imposed by, or originating from, the Interim Accord.

    Ensuring that the Framework Agreement is abolished and that all constitutional provisions, acts, commitments, agreements, legislation, regulations, policies and programs emanating from, supporting or consequential to the Framework Agreement are also abolished and replaced by a framework of constitutional and statutory law based on inalienable natural rights and corresponding responsibilities and universally codified human rights mechanisms.

    Securing the abolishment of any existing constitutional provisions, acts, agreements, legislation, regulations, policies and programs that discriminate against the Macedonian people, in any international organisation or any of the countries of the International Community where such constitutional provisions, acts, agreements, legislation, regulations, policies and programs exist, and thereby ensuring the freedom for Macedonians to exercise their inalienable natural rights and fulfil their corresponding responsibilities, and practice their culture, language and religious faiths in all the countries of the International Community without hindrance;

    The empowerment of Macedonians to undertake a moral revolution and to instil and/or reinvigorate within themselves a deep-rooted national, cultural, linguistic and historical dignity and a commitment to the exercise of freedom based on inalienable natural rights and corresponding responsibilities;

    The recognition of the Macedonian minorities in the neighbouring states of Macedonia as well as the respect for the inalienable rights and freedoms of the Macedonian minorities, as provided for by natural law and as codified by the United Nations Charter, the Universal Declaration of Human Rights and other universally codified human rights mechanisms;

    The full and unreserved respect of, and the support for, the rights of all people of non-Macedonian descent living in Macedonia and around the world, who share a reciprocal full and unreserved respect for the Macedonian people, their homeland and their state;

    The cultural unification and solidarity of the Macedonian people living in all parts of historical Macedonia and adjacent territories, as well as Macedonians throughout the world;

    The unity of all Macedonians on the principles, objectives and achievement of the Macedonian cause as defined by this declaration.

Macedonian Dialects and Accents

Soldier of Macedon

Senior Member
Below are some stories from different Macedonian regions recorded by Kuzman Shapkarev in the early 1890's. Aside from the cultural value, they are particularly interesting because they also exhibit the accent of each word with marks above the relevant vowels. Keep in mind that many in Macedonia by that point were subjected to literary Bulgarian via the Exarchate, including Shapkarev, which may have had an impact on how he transliterated the stories into text. Also, the person that converted the texts in soft copy format may have made some spelling mistakes, but overall, it looks OK. As we have Macedonians with origins from various regions here on our forum, it would be interesting to know how far (if at all) their current way of speech has departed from what it (presumably) once was over 120 years ago.

From the Kichevo region:
Едно врèме си бѝло едно дèте и èсенно врèме си нàшло èден òрел стàр, стàр дòоден. Сè смѝлило зà него и си го зèло дòма. Тàмо зѝмата си го прерàнило. Кога дòшла прòлет, крѝлята на òрелот му се поднòвиле и му рèкло дèтето: Айде сèга òй си кай другàрите, зашчо мòйш да си лèташ вèке. Орелот се зарàдуал и му рèкол на дèтето: Арно, туку тѝ тòлку дòбро ми стòри, а я̀ шчò добро да ти нàпраам? Дèтето му рèкло: Шчо кè мойш тѝ, òрел, да ми стòриш? Орелот отгòорил: Скѝнги ми едно пèрце от крѝлово и скрѝ си го. Коа ке вѝдиш нèкоа мàка чỳкни го мегю двè кàмчиня, я̀ ке ти дòйда — и си лèтнал. Пòсле дèтето кинѝсало да си бàрат кàсмет. Одèеки покрай една рèка, вѝдело еден чòек, кай се мѝслит на брèгот от рèката, а еден вòлк го дèмнит òтзади, и му вѝкнало: Побрàтиме! ке т’ѝзеет вòлкот! И тòй, чклю̀м, се фъ̀рлил во рèката. Вòлкот си пòбегнал, а дèтето си òело пàк по пàтот. Мàлу пò-тамо, вѝдело покрай рèката една гòоолема рѝба, изофъ̀рлена от вòдата и тòа, како си бѝло жалòито, я потỳрнало со стàпчето во рèката. Тàа се завъртила и му рèкла: Шчò сакаш да ти дàам за тòа дòбро, шчо ми стòри? Дèтето рèкло: Шчò добро мòжам да сàкам от рѝба? Тàа му рèкла: Навèди се, преèчи ми едно от крѝлява и чувàй си го, а коа ке ти пòтребам, чукни го мегю две кàмчиня, и я̀ ке ти дòйда нà помош.

From the Debar region:
Имало една лàмия и три юнаци. Юнàците òтишле во гòрата, а во кỳкята остàиле саде едно мòмиче и едно мàче. Момѝчето, метèеки, нàшло едно зòрнце грòйзе и мàчето му рèкло: Дай и мèне от грòйзето, ако нè, кя ти го изпòмока òгнот. Мàчето му го изпомòкало òгнот и момѝчето òшло у ламѝята и на ламчѝнята им рèкло: Дайте ми мòрва òгон. Ламчѝнята му рèкле: Нèмой кỳчко; мàйка ѝмат сѝнците брòени. Момѝчето им рèкло: Ако дойдет, не ви ’и пòзинат, скоршѝте ми от сѝте по мòрва. И ламчѝнята му скòршиле. Момѝчето си òшло дòма, а клòбчето му остàнало у ламѝята. Ламѝята дòшла и го вѝдела клòбчето, та рекла: Кой дойде? Ламчѝнята йè рèкле: Никой нè дойде. Ламѝята го зèла клòбчето и го вѝла, вѝла, та òшла до врàтата от момѝчето и вѝкнала: Отвòрите. Момѝчето рèкло: Не отвòраме. Ламѝята рèкла: Пушчи го пòрстето мàлово. Момѝчето го пỳшчило. Ламѝята го укòсала и момѝчето ỳмрело.

From the Ohrid region:
Едно врèме èден цар сакàешчем да рàзберит дали ѝмат во столнѝната му умèн чоек, намѝслил да стòрит èдна ѝтрос: — Пòвикал стàрците и голèмците грàцки и им нàръчал да му дòнесèет три дèвойки трỳдни, и ’и зàплашил ако до трѝ дни не изпòлнеет цàрската му пòеля, да им зèмит глàйте. Стàрците и голèмците смàяни от чудноàтата цàрска пòеля и уплàшени от лòшото нèгоо заплàшвенье со смъ̀рт, си òшле свèкой дòма замѝслени, загрѝжени и попàрени, кàко во трѝ дни да изпòлнеет тàквата цàрска пòеля? — Къй да найдеет три дèвойки трỳдни? Тоа, шчо нèмойт да бѝдит нѝкога или, ако нè ке им се зèмеет глàите и, от грѝжа не мòжеле ни лèб да ядеет нито им се прогòорвело, а сàмо си мàлчеле и си се мѝслеле. Еден òт ними ѝмал трѝ кèри, неомъ̀жени ушче, — дèвойки. Ко го вѝделе тàтка си тàка зàгрижен и мнòгу зàмислен, кèрки му го опѝтвеле: Тате, шчо òлку овè дни си зàмислен и зàгрижен? Да не не пòсака нèкой, та нèмаш со шчо да нè мъжиш? Тàка му вèлеле първите двè, по-голèмите. А най-мàлата мнòгу му се тоàрилà да йè кàжит, шчо мъка и шчò грижаа ѝмат.

From the Veles region:
Кỳла грàди цъ̀рна арàпина край Църнò море. Грàдил я̀ тòкмо дèвет гòдини, па му вѝка вèтер òт море: Зашчо грàдиш, цъ̀рна арàпино, кỳла дèвет гòдини, коа нèмаш лѝка спроти тèбе? Цъ̀рна арàпина отговàра на вèтер църномòрски: Мòя лѝка йе у Царѝграда, у цар Мỳрата, я̀ ке му зèма èдната кèрка. Па си прàти цъ̀рна арàпина на цàра Мỳрата у Царѝграда цъ̀рна кнѝга, бèло пѝсмо: Да гòтвиш, цàру, за ѝляда и петстотин дỳши свàтови гòзба, ке ти дòйда, да ти зèма твòята мѝла кèрка. Цар Мурат си пèе цъ̀рна кнѝга, па си плàче и си мѝсли, кàко да прàви. Па му тèкна, хàбер да си стòри на Марко Крàле у Прѝлепа грàда: Те мòлам, Крали Мàрко, да дòйдиш, да ми куртỳлисаш мѝлата кèрка от цъ̀рна арàпина, ке ти дàдам дèвет тòвара хàзно и дèвет тòвара блàго. Мàрко Крàле му отгòваря на цàра Мỳрата: Нè бери гàйле, цàру, нèка дòйде цъ̀рна арàпина у Царѝграда, тѝ да му я̀ дàдеш твòята мѝла кèрка. Я ке го чèкам у Прѝлепа грàда; ке сèдам у лàдна мèана. Кога ке мѝне цъ̀рна арàпина, я̀ ке го прèчекам, ке му я̀ зèма невèстата и ке ти я̀ врата нàзад кèрка ти.

From the Bitola region:
Еден стàрец òтиде една нòкь да крàдит крỳши. Се кàчил на дъ̀рвото и шчò-туку вàтил да бèрит, една мèчка дòшла и тàя да я̀дит крỳши. Се кàчила на дъ̀рвото, а стàрецот се скрѝл зад лѝсьето. Мèчката скѝнала една крỳша и вàтила да à глèдат на месечѝната и да си вèлит: Цървòсана йе, или здрèла йе? Стàрецот си мѝслеше, оти мèчката му я дàвала крỳшата, та рèче пòлека: Нè сакам, нè сакам. И мèчката йе лàпнала крỳшата. Скѝнала ушче и дрỳги, и вàтила и тѝйе да ’и глèдат на месечѝната и пà да си прѝказват: Ць̀рвосан йе, или здрèл йе? Стàрецот пàк си мѝслеше, оти го кàнит, та йе рèкол на мèчката: Нè сакам, нè сакам. Мèчката йе ѝзела и тàа крỳша. И пàк скѝнала ỳшч еднà круша, и пàк си прикàзваше на месечѝната. И стàрецот, како шчо си пòмисли, оти го кàнеше со крỳшата, ѝзвикал вѝсоко: Нè сакам, нè сакам. Мèчката се уплàшила от вѝкот и пàднала от дъ̀рвото, та се утèпала.

From the Lerin region:
Èдно врàбче си нижèло монѝста на еден плèт. Во тъ̀рньето му паднàло едно мънѝсто, та му загинàло. Врàбчето рèкло на плèто: Плèту, нàйди ми мънѝстото, оти ке му рèча на òгно да те изгòри! Тòй рèкол: Рèчи му, дè! Врàбчето рèкло на òгно: Ай, òган, изгòри го плèто! Огно рèкол: Ами кàк не! Яз си гòра букòви дъ̀рва, не ке гòра плèт от тъ̀рнье да ме дỳпат! Врàбчето рèкло: Ама ке му рèча на рèката да те угàсне. Огно рèкол: Рèчи му, дèе! Врàбчето рèкло на рèката: Ай, рèко, угàсни го òгно! —Ами кàк не! — рèкла рèката, — я̀з по убàви бèли кàмички си чèтам, не ке òдам да гàснам òган да ми жèже. —Ама ке му рèчам на бѝволо — рèкло врàбчето — да те изпѝе. —Рèчиму, дèе! — рèкла рèката. Врàбчето рèкло на бйболо: Ай, бѝволе, ѝзпи я̀ рèката! — Ами сèга, како нè, — рèкол бѝволо — я̀з си пàса хубàва, зелèна трèва, а не ке ти пѝя вòда да ми се подỳе мèот. —Ама ке му рèча на вòлко да те изèде — рèкло врàбчето. Рèчи му, дèе! — рèкол бѝволо. Ай, вòлку, изèди го бѝволо! —Ами, кàк не! Яз си я̀да рỳди ягънца, а не ке ти я̀да бѝвол, кѝсело мèсо.

From the Kostur region:
Цàро, кога си отѝшъл дòма, забрàвил на вèчерта. Кога се сопàсал да си лèгни, ябъ̀лкото паднъ̀ло. Жèната му рèкла: Шчо йе то, мъ̀жо? На нèго му текнàло. Го излю̀пил ябъ̀лкото. Кòрите му ’и дàде на кобѝлата, а мèсото — на женàта му. На нèго му рèкъл дервѝшо: Жèната и кобѝлата ке рòдат за еден мèсец, а тѝ да не го къ̀рстиш дèтето, без да дòйда я̀з! Дòшъл мèсецо, жèната и кобѝлата родѝле. На една вечèра дèтето се сторѝло блѝзо дèсет годѝни. Тѝа го чекàле да дòйди дервѝшо, а тòй не дòшъл. Най-сèдне цàро му се сдодèло. Тòй сòбра сѝте голèмци и приятèли негòви и сèга сàкат да го къ̀рстат дèтето. И се собрàле во една голèма одàя. И сèга бàрат, какво име да му клàдат. Ето го, дервѝшо грèди. Тòй му рèкъл: Шчо сàкате тỳка? Тѝа му рèкле: Нѝшчо не сàкаме. Тòй му рèкъл: Кàжите, оти яз знàм, шчо сàкате! Тѝа му рèкле: Кàжи ни, ако знàиш. Тòй му рèкъл: Вѝе не сàкате да го къ̀рстите дèтето? Тѝа му рèкле: Сàкаме да го къ̀рстиме. — Тогàй тòй го къ̀рсти дèтето и му клàде ѝмето Екпанджирие. Извàди една сàбя и му йè клàде на половѝната и му рèче: Да не му йè извàдите; ако му я̀ извàдите, ке ỳмри; и ке му дòйди врèме, тòй да йè извàди. Дервѝшо си отѝшъл. Дèтето порасте голèмо и си фàти два приятели. Тòй му рèкъл на тàтко му да клàди измикя̀ри, да го смèтът съ̀т град, — зашчо ке се шèтам со приятèлите си.

From the Gevgelija region:
Еднò врèме едѝн мòмък чуждѝнец дошèл и пренощувàл ув една чỳжда къ̀ща. Във къ̀щата, къде що пренощувàло момчèто, бѝла им се рòдила мòмичка от прèди три дèна. Тàа вèчер дошлà бàбата зàедно сос нèкои дрỳги жèни, за да го залю̀ля новородèното дèтенце. Ноштà чужденчèто момчè чỳло оти наръчнѝците наръчувàли мàлката мòмичка за нèго — да бѝде нèгова невèста. А момчèто, от стрàх да не се изпъ̀лни тàя наръчба и нàйстина, станàло от рàно и, немàеки тỳка нѝкой, à зèл момѝчката, à отнесèл на двòрот и à забодèл на едѝн кòл на плèтот, та си избегàл. Мàйката на момѝчката, когàà побъркàла ув къ̀щи и не можèла да à нàйде, излезèла въ̀нка на двòрот да à бъ̀рка. А щò да вѝде? — Момѝчката набòдена на кòл, на върх плèтот, и тò на фнòго лòшо мèсто! Мàйка ѝ à зèла, и по мàлко врèме оздравèла. После фнòгу врèме, от като момѝчката порастèла и станàла голèма момà за мъжèйне, погодѝло се, та à армасàли пà за òна ѝсто момчè, що бèше à набодèл на кòлот, без да знàе ни тòй, ни майкà ѝ или бащà ѝ на момàта.

From the Dojran region:
Еднъ̀ж едѝн дембèлин ткая̀л на разбòйот. Ка мановàл со софàльката, отеповàл на еднò манòванье по стò мỳи. Еднъ̀ж едѝн мѝш замѝнъл. Ка фърлил со софальката и мишот г’отепàл. Тогѝ тòй рèкъл: И, кòлко дỳши съ̀м отепàл! Земàл еднъ кълъ̀чка и га дàл на кълъчкàро да йъ нòстре и да пѝше на нèя, оти на едно мановàнье отèпува стò дỳши и един арслàн без пàшка. Одѝл, одѝл и легнàл пуд едно дъ̀рво. Двàма армѝи заминàле от тàм. Тòй от стрàх зèл да вѝка: Ей, шчо сàките? Тѝе му рèкли: Нѝ сме армѝи. Тòй им рèкъл: И àз съм армѝя. Тѝе му рекли: Ай сèга да òдиме заèдно. Дембèлинот им рèкъл: Айде сèга да òдиме на планѝната, да вѝдиме, кòй мòже да фàта жѝв заец? Тѝе òдиле, òдиле, нѝшчо не нàшле. Тòй видèл еднà бèла мèчка и се качѝл на едкò дъ̀рво. Мèчката отѝшла да се чèше на тòо дъ̀рво. Тòй от стрàх паднàл върз мèчката и га фатѝл за ушѝте. И зèл да вѝка на другàрите: Елàйте, брèй! Елàйте — една мèчка фатѝх! Га вързàле мèчката и зèле еднò дъ̀рво, удрѝли на нèя, а тòй се качѝл на мèчката.

From the Kukush region:
Еднà женà сèкоги, като си седèла на пъ̀кьната врата, поучувàла ги свòите дрỳжки, комшѝските женѝ и им веля̀ла: А мори дòдо, цèло, нѝм да пѝйте тòпло вѝно, зарè от тòпло вѝно кòкалето бòлят. А тàа рабòта èто кàк бѝла: Женàта сèкоги си пѝла вѝно, а фнòгу пъти и се òпивала. Едѝн дèн, во зѝмно врèме, защо ѝ бѝло студèно, дошлò ѝ на ỳм да го стòпли вѝното, та се напѝла, кòлко ѝ стигàло и се опила тòлко, дури и заспàла дълбòк сòн. Мъжò ѝ не бѝл тỳка. Тòй си бѝл на рабòта. Вечерò, кату си дошèл и побъркàл вечèра, не найдèл ни вечера, ниту кàмен, а на женàта си га найдèл заспàна дълбòко. Дигàл га да стàне, да сгòтви вечèра, а та ни мърднувàла, ни се разбудувàла. Тогà тò, ка га видèл на такъ̀в хàл, разбрàл, оти бѝла пиèна и га фанàл сос еднò дървò, и ѝ дадèл по плèшчито, кòлкото си го искàла, и пàк га оставѝл да си спѝе. Тà и такà пà не се разбудѝла, а си спàла до ỳтрото. На ỳтрото, от кату се наспàла, разбудѝла се и нѝщо не знàла, що станàло со неа вчерàшнийо дèн. Не знàла, оти мъжò ѝ вечерò ѝ скършил кòкалето, а сàмо га болèли плèшчито, та ѝ се чинувàло, оти от тòплото вѝно га болèли. Та за то на дрỳжките си им веляла: Нѝм да пѝйте тòпло вѝно, заре от тòпло вѝно кòкале бòлят!

From the Voden region:
Когà гòспод напрàви дуня̀та, човèкот дойдè при нèго и му речè на гòспод: Тѝ ме напрàви човèк: кàжи ми сèга, кòлку ки живувам, как ки живувам, со шчо ки се ранам и шчо ки работам? Гòспод му речè, оти тридèсе годѝни ки живỳваш, ки я̀диш слобòдно сèкое шèй, шчо не ти разсипува здрàвьето и рабòтата ки ти бѝди да повèляш съ̀то, шчо йе на дуня̀та. Човèкот му вèли: Е, гòсподи, благодàрам на àрното живòт, шчо ме дарỳваш, ама годѝните ми се мàлце. Гòспод му вèли: Оди тàмо на кьошèто да сèдиш. Дойдè и вòлот пред гòспод и го питỳва: Гòсподи, тѝ ме сторѝ хайвàн на дуня̀та. Кàжи ми сèга, кòлко ки живỳвам, кàко ки живỳвам, шчò ки рабòтам и со шчò ке се рàнам? И гòспод му вèли: Èто, го глèдаш тòа човèк, шчо сèде во кьошèто? Ки ти бѝди стопàнин; рабòта ки ти бѝди — ки òреш и ки тèглеш кòла; а ядèйнето ки ти бѝди трèва и слàма, и ки живỳваш тридèсе годѝни. Вòлот му вèли: О, гòсподи, таквò лòшо живòт! Сèчи мàлце от годѝните ми! Човèкот, како чỳл, намахнỳва со ръ̀ката на гòспод и полèка му вèле: Зèвай от нèго, дàй на мèне. Се засмè гòспод и речè: Лèли стè благодàрни и двàта, зèви двадèсе годѝни от вòлот. — Му дадè двадèсе годѝни на човèкот от вòлското живòт.

From the Solun region:
Излèла една тѝква покрай една топòла. Излèла и изрàсла дур на въ̀рхот. Тѝквата питàла топòлата: От кòлко годѝни си? Таа кажàла: От трѝесет годѝни. Тѝквата ѝ вèле: Не си нарàснала нѝшчо. Язе, ако рàста трѝесет годѝни като тèбе, ке нарàста дур на нèбето. Топòлата отговорѝла: Ама тèбе не ти поминàл агос от главàта. Тѝквата питàла: Каквò йе това агос? Топòлата ѝ вèле: Ка ки дòйде, ки вѝдиш. Тамàм дòшол агос, фанàла да съ̀хне тѝквата и се оплакувàла на топòлата: Главàта ме бòли. Топòлата ѝ вèле: Не ти речèх, оти агос не ти поминàл на главàта? И такà тѝквата фанàла от дèн на дèн да съ̀хне и изсъхнàла.
 
Since I am originally from the Bitola region, I noticed that Shapkarev has recorded the use of the letter 't" at the end of many of the verbs eg."kradit", "berit", "jadit", "velit", etc. I have a feeling that this practice still exists in many Bitola villages and beyond but we definitely don't use the "t" sound at the end of verbs in my family.
 
The story written in the Lerin dialect is exactly how its spoken by my family. I would also say the story written in the Kichevo dialect is very similar, if not, exactly the same as well.

Ами кàк не!

Рèчиму, дèе!

Typical Lerinski words used in every conversation today :)
 
Since I am originally from the Bitola region, I noticed that Shapkarev has recorded the use of the letter 't" at the end of many of the verbs eg."kradit", "berit", "jadit", "velit", etc. I have a feeling that this practice still exists in many Bitola villages and beyond but we definitely don't use the "t" sound at the end of verbs in my family.
It still exists, I have heard it from people that come from villages in Bitola and elsewhere, but like your family, we don't use it either.
Niko777 said:
The story written in the Lerin dialect is exactly how its spoken by my family. I would also say the story written in the Kichevo dialect is very similar, if not, exactly the same as well.
Vocabulary aside, how about the accents on the words, is the text from the Lerin dialect on the mark with that?
 
Back
Top